Ξεπερνώντας τον εαυτό μου κάνω δεύτερο πόστ μέσα σε λίγες εβδομάδες...
Και για ένα σοβαρό λόγο.
Βλέπω τον τελευταίο καιρό, με ποιο φωναχτό τρόπο προβάλεται ο νεο-εθνικισμός και η πολεμική εναντίον του. Ξαφνικά οι Έλληνες θυμηθήκαμε μαζικά οτι είμαστε Έλληνες, γεγονός που επιλέγαμε να ξεχνάμε όταν τα πορτοφόλια μας ήταν γεμάτα και πέρναμε δάνεια σε κάθε περίπτωση και για κάθε περίπτωση, για να διασκεδάζουμε.
Τώρα που δεν έχουμε να δανειστούμε απο κανένα και αρχίζουμε να πεινάμε, θυμηθήκαμε οτι οι αλλοδαποί μας πέρνουν τις δουλειές. Τώρα θυμηθήκαμε να αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα. Τώρα θυμηθήκαμε να προτιμάμε την πανέμορφη, υπέροχη, ηλιόλουστη χώρα μας για διακοπές. Τώρα θυμηθήκαμε το χωριό του παππού και την παραδοσιακή μαγειρική μας.
Να δηλώσω οτι ίσως είναι ΑΡΓΑ... ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ... (;;;;;)
Όταν έπρεπε να σταματήσουμε την αθρόα ροή μεταναστών, δεν θέλαμε να το κάνουμε γιατί μας επέτρεπε να έχουμε φτηνά εργατικά χέρια για τις δουλειές μας. ΤΩΡΑ που θέλουμε να σταματήσουμε αυτή την ροή ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ γιατί έχουμε απωλέσει την εθνική μας κυριαρχία.
ΑΛΛΟΙ, μας λένε ΤΙ να κάνουμε, ΠΟΤΕ να το κάνουμε, ΠΩΣ να το κάνουμε και φυσικά δεν μας εξηγούν το γιατί.
Λόγω δουλειάς, έρχομαι σε επαφή με δεκάδες κόσμου κάθε μέρα και διαπιστώνω οτι, οι μέχρι πρότινως "σκλάβοι" σήκωσαν κεφάλι και έχουν απαιτήσεις που δεν έχουν (ή είχαν) ούτε στην χώρα τους.
Πρόσφατα άκουσα απο αλλοδαπό οτι αυτός με πληρώνει, ότι είμαι άχρηστος, οτι καλά κάνουν και απολύουν τους δημοσίους υπαλλήλους και οτι αν δεν ήταν αυτοί (οι αλλοδαποί) η χώρα μας θα ήταν "ακόμα" σκουπίδι... (μεταξύ μας αυτό το, "ακόμα", πονάει).
Και βρίσκομαι μπροστά στο δίλλημα. Να αναθεματίσω τους αλλοδαπούς ή τους ομοεθνείς μου; Η αγαπημένη μου, μου είπε κάποια στιγμή οτι δεν πρέπει να κάνεις καλό αν δεν θέλεις να πάθεις κακό. Μπαίνω στον πειρασμό να το αποδεχτώ πλήρως.
Έτσι όμως εξηγείται η άνοδος της ακροδεξιάς και δείχνει δικαιολογημένη. Γιατί, θα αναρωτηθείτε. Γιατί, το επίσημο κράτος, το οποίο ΕΜΕΙΣ εκλέγαμε επι δεκαετίες, δεν φρόντισε να θέσει τους όρους με τους οποίους, οι αλλοδαποί θα μπορούσαν να εργαστούν και να ζήσουν σε αυτή την χώρα. Και ήρθε ο καιρός να το πληρώσουμε. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Και οι ακροδεξιοί και οι δεξιοί και οι ακροαριστεροί και οι αριστεροί και οι κεντρώοι.
Εμείς, είχαμε ξεχάσει και παραμελήσει την Ελλάδα και τώρα, που αναγκαστικά την ξαναθυμόμαστε, δεν έχουμε χώρο ούτε μια κουρελού να απλώσουμε στο χώμα, γιατί οι θέσεις είναι πιασμένες απο όλους αυτούς που εκμεταλευόμασταν τις τελευταίες δεκαετίες.
Ας κάτσουμε πέντε λεπτά να σκεφτούμε οτι:
- Η βία φέρνει βία και
- Η εθνική μας ύπαρξη εξασφαλίζεται μόνο μέσω της τήρησης του Συντάγματος:
'Αρθρο 120 - Ακροτελεύτια διάταξη
1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή τωνEλλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Yπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Iουνίου 1975.
2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Eλλήνων.
3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.
Καλή λευτεριά πατριώτες... Λευτεριά απο τα φαντάσματα του παρελθόντος και του παρόντος μας...
Καλή λευτεριά...
3 σχόλια:
Μπαρδόν για το άσχετο σχόλιο (όσον αφορά το παρόν κείμενο με βρίσκεις σύμφωνη) αλλά επειδή σε επισκέφθηκα πρώτη φορά ανέτρεξα και σε προηγούμενα ποστ σου και ήθελα απλώς να σου πω ότι, ούσα κι εγώ μία από κείνους που εγκατέλειψαν τη χώρα -και γνωρίζοντας και άλλους που έκαναν το ίδιο- δεν είναι όλοι όσοι φεύγουν "ριψάσπιδες", ούτε προσπαθούν απλά να προστατέψουν τον πλούτο και να μη χάσουν τη βολή τους. Είναι πολλοί που αυτή τη βολή δεν την είχαν ποτέ, γιατί ποτέ δεν άνηκαν στην κατηγορία του βολεμένου,αυτού που έβγαλε λεφτά με τον ιδρώτα άλλων. Δεν έχω λογαριασμό στην Ελβετία, ούτε αυτοκινητάρα και σπιτάρα. Για την ακρίβεια, δεν έχω τίποτα και γι'αυτό ακριβώς έφυγα, διότι κάπως έπρεπε να βγάζω τα προς το ζην -και στην Ελλάδα αυτό κατέστη αδύνατο, όπως διαπίστωσα προσπαθώντας να βρω δουλειά επί 1,5 χρόνο. Επιπλέον, τη μόνη δουλειά που βρήκα την άφησα διότι απαιτούσε να πατήσω στα πτώματα των απολυμένων, εκείνων που εργάζονταν με ανθρώπινες συνθήκες και πλέον δεν είχαν θέση στο νέο, σκληρά καπιταλιστικό εργασιακό περιβάλλον του εταιρικού κόσμου της Ελλάδας. Κοινώς, δεν ήθελα να πουληθώ, ήθελα να κοιτάζω στον καθρέφτη και να μην αηδιάζω με τον εαυτό μου. Και το πλήρωσα -αναγκάστικα να εγκαταλείψω το σπίτι και τους φίλους μου και να έρθω να ζήσω σε μια χώρα που δεν θα ερχόμουν ούτε για Σ/Κ. Και υπάρχουν πολλοί σαν κι εμένα.
Ξέρω, το κείμενό σου είναι σχετικά παλιό, αλλά με ενόχλησε η γενίκευση επειδή χτύπησε ευαίσθητο σημείο (και κερατάς και δαρμένος δε γίνεται, γίνεται?) και ήθελα να σου δείξω και την άλλη πλευρά, επειδή κατά τα άλλα μου φάνηκες πολύ συμπαθής :)
Αξιαγάπητη Astero, σαφώς όταν έγραφα το συγκεκριμένο κείμενο δεν είχα στο μυαλό μου αυτούς που έφευγαν γιατί απλά δεν είχαν καμμία ελπίδα. Όταν το έγραψα έβλεπα (λόγω δουλειάς), μόνο βολεμένους να φεύγουν για να μην χάσουν.
Απο τα τέλη του χρόνου "ένιωσα" στο πετσί μου τι σημαίνει να φεύγει κανείς απλά για να ζήσει χωρίς να ζητιανεύει, αποχαιρετώντας φίλους στο αεροδρόμιο.
Να ξέρεις οτι δεν είχα καμμία πρόθεση να προσβάλω κάποιον! Αυτάααααα :D
Άντε καλέ, καμία προσβολή, είπαμε, απλά το κείμενο χτύπησε ευαίσθητο σημείο! Αν γίνει ρεβολουσιόν πάντως, να ξέρεις θα είμαι η πρώτη που θα γυρίσει ;)))
Δημοσίευση σχολίου