Ριψάσπιδες...

Ριψάσπιδες... Για όσους δεν ξέρουν ξένες γλώσσες, ρίψασπις είναι αυτός που πρίν την μάχη ρίχνει την ασπίδα του και φεύγει.
Θα μου πείτε τι θέλω να πω με αυτό; Πια μάχη; Μας την πέσανε; Πότες, Ποιοί, Που, Γιατί;
Ναι μας την πέσανε και το ξέρουμε όλοι, το νιώθουμε όλοι. Ένα έχω να πω: ΔΝΤ... ΤέΛΛΛΛος.
Και εγω τώρα δηλαδή που θέλω να καταλήξω (σας κουράζω ε; γύρω γύρω το παώ). Θέλω να καταλήξω στο ότι, λόγω δουλειάς, βλέπω ανθρώπους να μαζεύουν χαρτιά για να μετοικήσουν σε άλλες χώρες, βλέπω ανθρώπους να στέλνουν τα, κερδισμένα με ιδρώτα και αίμα ΑΛΛΩΝ ως επί τω πλείστον, χρήματα τους στην Ελβετία. Και θέλω να τους βροντοφωνάξω οτι είναι ριψάσπιδες. Παραιτούνται των ευθυνών τους και των υποχρεώσεων  τους για να μην πληρώσουν. Για να μην χάσουν την αυτοκινητάρα, το εξοχικό κλπ. Και τα μαζεύουν, τα πουλάνε και πάνε κάπου που ο ήλιος λάμπει πάντα.
Και αφήνουν αυτούς που εκμεταλλεύτηκαν επι σειρά ετών, να σβήσουν και αυτή την φορά την φωτιά. Ακόμα και να μην εκμεταλλεύτηκαν κανένα και να τα έχουν κερδίσει με τον ιδρώτα τους, πιστεύω οτι θα έπρεπε να βοηθήσουν την χώρα τους. Να προσλάβουν άλλο ένα άτομο ή να μην απολύσουν ενα άτομο. Να δεχτούν την μείωση των καθαρών κερδών τους μέχρι να ισορροπήσει η οικονομία.
Αν ήταν θέμα επιβίωσης όπως στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, όπου ολόκληρα χωριά έφευγαν για να μην πεθάνουν απο την πείνα, δεν θα μπορούσα να σχολιάσω. Τώρα όμως που απλά είναι θέμα διατήρησης του πλούτου, είτε αυτός αποκτήθηκε με προσωπικό μόχθο (για να είμαι δίκαιος) είτε με τον μόχθο άλλων, είμαι αντίθετος στην φυγή και λυπάμαι που στην ταυτότητα αυτών των ανθρώπων λέει οτι είναι Έλληνες. Μάλλον απόγονοι του Σκρούτζ Μακ Ντάκ είναι.