Οτι δουλειά και να έχουμε με το δημόσιο αποφεύγουμε τις Δευτέρες και τις Παρασκευές...
...και τις αποφεύγουμε για πολλούς λόγους όπως:
α. Το σ/κ που σχεδιάζαμε τι δουλειές έχουμε να κάνουμε την καινούργια εβδομάδα το ίδιο έκαναν και πολλοί συμπολίτες μας και συνήθως τις δυσάρεστες δουλειές τις κάνουμε πρώτες (πχ δημόσιο). Οπότε Δευτέρα σίγουρα οφ. Παρασκευή αποφεύγουμε γιατι το μυαλό των δημοσίων υπαλλήλων λειτουργεί το πολύ μέχρι το πρωι της Παρασκευής. Μετά μπαίνει σε μόουντ σαββατοκύριακου. Τι γίνεται τότε; Ή θα σου ζητήσουν κάποιο επιπλέον δικαιολογητικό ή θα παραλάβουν τον φάκελο σου και θα μπερδέψουν τα δικαιολογητικά.
Είμαστε ευγενικοί, υπομονετικοί και ευχάριστοι (αλλά όχι δουλικοί, γλύφτες, ερριστικοί)
Μην αναρωτιέστε τι γράφω τώρα. Ξέρω οτι η πλειονότητα των συμπολιτών μας, θέλει να βάλει τους δημόσιους υπάλληλους σε ενα καράβι και να το τορπιλήσει. Το θέμα είναι όμως οτι αυτή την στιγμή αν θέλεις να κάνεις την δουλειά σου ακολουθείς το σαβουάρ βίβρ κατά γράμμα.
Για να καταλάβουμε καλύτερα το ανωτέρω ας κάνουμε ένα παράδειγμα (ενα δύσκολο κιόλας).
Ο Κος Γιώργος πάει στην Εφορία για να καταθέσει συμπληρωματική φορολογική δήλωση λόγω λάθουςπου είχε κάνει στην αρχική του δήλωση, σε ώρα στάσης εργασίας. Μπαίνει λοιπόν μέσα και βλέπει δυο κυρίες τις οποίες αφού καλημερίσει με χαμόγελο ρωτάει ποιά απο τις δυο μπορεί να τον εξυπηρετήσει. Εκείνες στραβωμένες του απαντούν οτι έχει στάση εργασίας. Ο κος Γιώργος όμως γνωρίζει οτι σε περίπτωση στάσης εργασίας αν συμμέτεχει ο εργαζόμενος θα πρέπει να αποχωρήσει απο το γραφείο του. Αν βρίσκεται εκεί σημαίνει οτι δεν συμμετέχει άρα είναι υποχρεωμένος να εργαστεί.
Έχει λοιπόν δύο δρόμους να ακολουθήσει. Τον άγριο, με υψωμένη φωνή, τα σχετικά περι χαραμοφάιδων και τα "θα φέρω τα κανάλια", "το όνομα σου θα σου κάνω αναφορά", "ποιός είναι ο προιστάμενος σου" κλπ. Απο την άλλη μπορεί να ακολουθήσει τον ήπιο και "ευγενικά" να κάνει τον χαζό και να πει οτι δεν έχει άλλο περιθώριο να κάνει αυτή την δουλειά και γι'αυτό "δυστυχώς" έρχεται και τέτοια μέρα (που σημειωτέον δεν γνώριζε καν οτι έχει στάση εργασίας αλλά σκέφτεται γρήγορα και δημιουργικά). "Φοράει" και ένα βλέμα "θα κλάψω τώρα" και βλέπει την μια απο τις δυο να ψιλοσπάει και να του ζητάει να δει τον φάκελο. Εκει λοιπόν αρχίζει παράλληλα μια μικρή κουβέντα του στύλ "τι τραβάτε και σεις", "χαρα στο κουράγιο σας να εξυπηρετείται τόσο κόσμο κάθε μέρα" κλπ
(ελπίζω να αρχίζετε να καταλαβαίνετε το νόημα έτσε?)
Οι περισσότεροι θα αναρωτηθείτε γιατί επέλεξε τον ήπιο δρόμο ενώ, έχοντας στο χέρι του "καλό χαρτί", θα μπορούσε να τις σκίσει (επέλεξαν να δουλεύουν σε στάση εργασίας και έδιωχναν τον κόσμο λέγοντας οτι έχει στάση εργασίας).
Είναι απλό: δεν μπινελικιάστηκε με κανένα, δεν καθυστέρησε, έκανε "κονέ" (έστω και επιφανειακό αλλά είναι διαφορετίκο το να λές "με θυμάστε που είχα έρθει τότε που...") για την επόμενη φορά που θα χρειαστεί κάτι.
Προσπαθούμε να μάθουμε κάποια πράγματα πριν πάμε σε δημόσια υπηρεσία
Ανάλογα με την δουλειά που θέλουμε να κάνουμε καλό είναι χρησιμοποιήσουμε το ιντερνέτς (προτεινώμενο και προτιμώμενο) ή να ρωτήσουμε κάποιον γνωστό με πρόσφατες γνώσεις σε αντίστοιχη διαδικασία (δεν ρωτάμε τον παππού μας για μεταβίβαση αυτοκινήτου οκ;...). Είναι καλό να έχουμε κάποια ιδέα για τα δικαιολογητικά που θα χρειαστούμε και ενδεχομένως να τα συγκεντρώσουμε ΠΡΙΝ πάμε και στηθούμε στην ουρά και φύγουμε άπραγοι και εκνευρισμένοι.
Χρησιμοποιούμε όσο περισσότερο μπορούμε τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών
Για αυτόν ακριβώς τον λόγο φτιάχτηκαν, για να εξυπηρετούν. Ακόμα και αν δεν γίνεται η διαδικασία να δρομολογηθεί μέσω ΚΕΠ τουλάχιστον θα σας δώσουν κάποια πληροφόρηση. Οπότε τα ΚΕΠ τα αγαπάμε (και όσους δουλεύουν εκεί άρα και μένα οκ;). Μην ξεχνάμε όμως οτι υπάρχουν και όρια στο τι μπορεί να ξέρει ο υπάλληλος του ΚΕΠ. ΔΕΝ είναι φωτεινοί παντογνώστες οπότε αποφεύγετε τα σχόλια του στυλ "τι σκατά κέντρο εξυπηρέτησης του πολίτης είσαστε εσείς"
Εν κατακλείδι, το χαμόγελο και η ευχάριστη συμπεριφορά ανταμοίβονται πολλαπλάσια απο το στύλ "ντέρτυ χάρρυ" ακόμα και αν στην υπόλοιπη ζωή μας δεν χαμογελάμε ούτε στον καθρέπτη μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου